Blog: Glitterjurk

____________________________________

Mijn collega Esma geeft een feest. Het thema is ‘glitter’. Meestal loop ik in leggings en tricot jurkjes, omdat het zo lekker praktisch is. Tegen alle verwachtingen in blijkt echter dat ik de meeste glitters in mijn kledingkast heb hangen van al mijn collega’s. Met als topstuk een jurk volledig bezet met pailletten. Dus hijs ik mij vrijdag avond in mijn glitter jurk, ook al ben ik de dienstdoende verloskundige. Om thuis te zitten wachten tot iemand me belt is zo saai. Het jurkje is best kort. Op hoop van zegen dat er niemand gaat bevallen vannacht.

Heel de avond kijk ik iedere 15 minuten op mijn telefoon. Als verloskundige in een luidruchtige dansgelegenheid staan, maakt toch onzeker. Ik word niet gebeld en heb een gezellige avond. Om 01:15 besluit ik naar huis te gaan. Het is immers pas het begin van mijn 48 uurs dienst, je weet nooit wat er nog staat te gebeuren. Als ik mijn straat in rijd gaat de telefoon: de man van een van onze zwangeren. De weeën zijn begonnen, en ze denkt dat het snel gaat. Dat laat ik mij maar één keer zeggen, bij haar eerste kindje was ik maar net op tijd. Ik kijk even naar beneden naar mijn glitterjurk, en reken of ik nog snel naar boven kan om iets anders aan te doen. ‘Nee’ besluit ik. Liever een verloskundige in een glitterjurk, dan geen verloskundige.

Een kwartier later parkeer ik in een donkere straat. Ik doe het lampje in mijn auto aan en kijk in de spiegel. Ik veeg snel de glitters van mijn gezicht en stap uit. Mijn colbertje kan ik vervangen door een vestje wat in de kofferbak ligt. Dan haast ik me naar binnen. Ik verontschuldig me tegenover de man des huizes: ‘sorry voor mijn jurk, Esma vierde haar verjaardag en het thema was glitter’. Ondertussen hoor ik boven persdrang. Dus ren ik nog een trap trap op, luister snel naar het hartje van de baby, en bereid me voor op de komst van een nieuwe Amsterdammer. De moeder wil graag op de baarkruk persen. Kort denk ik: ‘oh nee, mijn jurk is zo kort dat mijn billen al zichtbaar zijn als ik voorover buk. Laat staan als ik op de grond moet zitten voor een baarkruk’. ‘Ach zij is bloot’ is mijn volgende gedachte. Mijn billen in een panty kan ze vast hebben. En zo wordt er om 02.15 uur al een kerngezonde zoon geboren!

Ik ben ondertussen mijn glitterjurk vergeten en doe mijn werk. De baby wordt nagekeken, drinkt aan de borst, en al mijn spullen gaan terug in mijn tassen. Dan gaat de telefoon. Er is iemand met gebroken vliezen waar ik heen zal moeten. Aangekomen bij deze moeder verontschuldig ik mij opnieuw voor mijn kledingkeuze van deze nacht. Een glitterjurk voor alle baby’s die er geboren worden 🙂 Ze glimlacht, het zal haar een zorg zijn hoe ik er uitzie. Ik ben ondertussen opgelucht. Ze heeft nog niet echt weeën. Dat geeft me de tijd om thuis te douchen en iets anders aan te gaan doen. 1,5 uur later rijd ik door een rustige stad op weg naar de tweede baby die vandaag geboren zal worden. In mijn legging en tricot jurkje ditmaal. Vastbesloten om de volgende keer niet tot 01:15 op een feestje te blijven als ik dienst heb.

26/11/16
Rianne Scholten